هميشه وقتِ رفتن هاي هر روزه

هميشه وقت رفتن هاي هر روزه
دلت لبريز صدها واژه رنگ جدائي ست...
به عنوان مثال، همين تا بعد و فعلاً با اجازه...
و اما وقت برگشتن چنين نيست...
مگر يک قطره بارانِ اشاره؛
که آنهم کاملا بودِ [ا]تّفاقي، نه ببخشيد اشتباهي...
بماند رمز و راز فرق اتفاقي اشتباهي
تو انگاري ذهابت را بداني مشتري و حق به جانب؛
و من را با سؤالاتت زني مهر اجانب...
 راست مي گويم؛
به يادآور  پيام اشتباهي را
که  وقتش با اذان صبح همراه بود...
اگر زيبا بسي بود آن پيام آسماني...
ولي افسوس و  صد افسوس...؛ اشتباهي بود اتفاقي.

يا اَباعَبْدِاللَّهِ اِنّي اَتَقَرَّبُ اِلي اللَّهِ وَ اِلي رَسُولِهِ وَ اِلي اميرِالْمُوْمِنينَ وَ اِلي فاطِمَهَ وَ اِلَي الْحَسَنِ وَ اِلَيْکَ بِمُوالاتِك